Heilige Sint Adelbertus

In de Grote Kerk staat een 74 cm hoog eikenhouten beeldje van de heilige

Sint Adelbertus.

Ooit, in 1570, werd dit beeld door pastoor J. Roberink uit Steenwijk

geschonken aan de eerste aartsbisschop van Utrecht, Frederik Schenck van

Toutenburg.

Dat gebeurde dus in de tijd dat nog de naweeën gevoeld werden van de

Beeldenstorm. Mogelijk heeft pastoor Roberink door deze schenking het

beeldje voor vernieling willen behoeden. Het is voor onbepaalde tijd in

bruikleen afgestaan door het Rijksmuseum Het Catharijne Convent in

Utrecht.

De maker van het beeld is onbekend, maar wie was deze Adelbertus?

Adelbertus was een uit Northumber-land (Engeland) afkomstige diaken die,

samen Sinds 1981 bevindt zich in het zuidkoor met Willibrord, in 690 vanuit

Ierland het Kanaal zou zijn overgestoken om in onze streken te prediken en

wonderen te verrichten.

Hij zou een zeer nederig persoon zijn geweest. Na zijn dood op 25 juni 740

werd hij door de dorpelingen van Egmond begraven en werd er boven zijn

graf een kapelletje gebouwd. Na zijn dood gebeurden er vele won-deren,

zodat er veel pelgrims naar zijn graf kwamen. Nog altijd wordt het gebeente

van Adelbertus, de schutspatroon van Egmond, vereerd in de kapel van het

benedictijner klooster in Egmond-Binnen.

Daar, onder het altaar, ligt sinds 1984 de zorgvuldig uit minuscule brok

stukjes gereconstrueerde schedel van Adelbertus.

Deze schedel, waarvan de exacte ouderdom is vastgesteld, werd toen op

feestelijke wijze overgebracht van de Adelbertusakker naar de abdijkerk.

Adelbertus wordt in andere bronnen meestal afgebeeld als aartsdiaken met

een geopend boek en een lelie in zijn hand. Omdat hij van koninklijke

afkomst zou zijn, ziet men soms aan zijn voeten een kroon en een scepter.