Danny Klein arm ventje wezenloos zie je me aan en langzaam bloeit een glimlach op je misvormd, getekend gezicht een glimlach, diep en innig een glimlach die je doet stralen als een engeltje en je doet opbloeien als een roos als een bloem, volop in bloei maar geknakt, geschonden gedoemd om te worden geplukt ja, weggerukt uit de natuur….. Och, maar wat weet jij van bloemen van de mensen van de wereld… Jij, jij wordt daartegen beschermd door hoge dikke muren een traliehek van goud….. klein arm ventje … of ben misschien ben jij juist rijk? Jij, die nog kunt glimlachen zo innig en zo diep zo, dat je straalt als een kleine gelukkige engel O, lief, lief, kleintje….. Roelie Schipper, Steenwijk