De Waln ‚t Is al joarn eleden Ik was nog moar een kiend Toen gong wi‘j veake noar de waln Mit zunne reeng of wiend Dan suulden wi‘j van boomof Op e klompe noar beneem Wi‘j suulden geutn in de wal wi‘j adn lol en waarn tevreen Soms vleung wi‘j over de kop Of ruuldn de spinbean op Mit de vlieger naor de kaampe Wi‘j leerdn zwömn in d‘Oa Gaptn een wortel van de veiling Soms zat een kerel ons noa Wi‘j knikkerdn op de marek Gong mit d‘opel deur de stad Tjoekn, toln of siepln Wi‘j deudn altied wat Dan nog eem noar dewal Dee trök ons meeste van al De waln dé em in Steenwiek altied een rol espeuld Wi‘j kreupn deur de bossies wi‘j em in ‚t grös eweuld Leater vri‘jdn wi‘j op de baankies Er is wel ies ezegd “D‘eerst steen  veur een ni‘j geslacht Wordt op de waln elegd‘‘ Gooi de waln nooit in de sloot Want dan blodt Steenwijk dood De waln ken‘n de geheimn van al wat Steenwieks is van veurspoed en van teungslag van vreugd en drovenis De bleadn an d‘oge boomn Ze fluustern in de wiend ‚t Is net as of ze zeng wiln: ,, Wees moar gerust mien kiend Zo lange as wi‘j hier stoan, Zuln de waln neet verleurn goan“ Geschreven door F ten Veen