Steenwijk Jaoren bint veurbij evleugen Ik raeke droevig estemd ’t Hef mij veule goeds egeven Mar waorom veult ‘t now zo vremd Gien foto’s of films meer Die kan ik now niet zien Al die vervleugen erinneringen Brengen olderwetse pien Levenslijnen lopen Niet altied soepel deur Soms staot de wereld stille En krie-j gien geheur De woorden bin verzachtend Veulen soms as los zaand Ie durven oe aost niet uut te spreken En ’t lek zo veur de haand Veult als grote rotspartijen An een butenlaanse kust Zunder te streven Bedenk ik mij in rust ’t Mak mij bewust We kriegen mit dat woorden helpen Wanneer begrip en waarmte mist ’t Vrag enkel zelfvertrouwen A-j naor de toekomst gist Ervaringen bin soms wonderlijk Staon aeks op elkaer En net a-j daenken da-j ’t neet meer an kan Is de oplossing er Mooi minse, prachtig wezen ‘k Wete zeker da-j dat bint Ook al draeg ie een masker ‘k Eb oe echt wel erkend Laot mi’j now maor weten Desnoods met geluud Laot een aander maor wat denken Maor spreek oezelf uut.

Sarah Buisman