D‘ONNASTRAAT Mijn droom heeft voor d’Onnastraat gekozen om er zoals vroeger nog eens langs te gaan. ‘k Heb me op de markt nog even staan te verpozen en bij bakker Steenstra even stil gestaan. Alles zo lang voorbij, d’Onnastraat ligt te dromen en wordt pas wakker als het daagt. ‘k Sta bij de vermaning en mis die fiere bomen door de tijd vermoord en weggevaagd. Dan wordt het licht en de toekomst begint te leven. vroege geluiden weerklinken uit de stad. Toen en nu worden vloeiend ineen geweven d’Onnastraat daar waar ik je altijd heb lief gehad HENDRIKUS VAN DIEK