© Albert
STEENWIEK

Monumenten

RamsWoerthe

Het RamsWoerthe is gebouwd door Jan Hendrik Tromp Meester in 1899.De totale kosten voor deze kapitale villa was 75.582 gulden. Een van de kamers heeft het originele plafond nog, mem heeft nu gekeken onder de andere plafons en heeft men de verf verwijderd. En er onder zitten prachtige schilderingen, men is nu van plan om deze weer te voorschijn te halen. In het hele huis treft men bij de versieringen en afbeeldingen apen, uilen, hagedis- sen panter achtige dieren aan. In de hal waar een schoorsteenmantel staat prijkt twee maal het wapen van de Trompmeesters. Er tussen staat een onderdeel van van het oude wapen van Steenwijk, het anker. verstrengeld met met een slang in deze afbeelding. De wanden zijn beschilderd met agrarische taferelen gemaakt door kunst schilder Co Breman. Wanneer de gebrandschilderde glas in loodramen in het trappen portaal geplaatst zijn is niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk pas na de bestemming dat RamsWoerthe kreeg als gemeentehuis. Het heeft als symboliek de lente. Het glas en lood werd gemaakt door A. Le Comti. In een van de kamers boven bevat een drieluik met links het wapen van Overijssel midden Steenwijker wapen en rechts het Nederlands wapen. Het park is in de Engelse landschapsstijl ingericht. De speelse vormen en kleuren van de Jugendstil zijn namelijk ook gebruikt in het park. Copijn heeft geen gebruik gemaakt van rechte belijningen of een symmetrisch geheel. Achter in het park was een kegelbaan aangelegd op een recht stuk laan, die door de gehele familie werd gebruikt. Vader en zoons hielden zich hier ook bezig met het ringsteken te paard. Aan het eind van de laan stond een prieeltje, waarin de fami- lie bij regen kon schuilen. Het park is door de jaren heen sterk veranderd. Waar nu de het Voetelinkhuis staat en waar nu de Moskee in zit en enkele huizen staan, was vroeger een grote boomgaard. Toen stonden er in het park diverse woningen, schuren en kassen. Nu staan in het park alleen nog de woning van de parkwachter en meer naar voren de bode woning. In het park stond tevens een theekoepel, waarvan de wanden op dezelfde wijze beschilderd waren als in de villa. De koepel had een bijzonder rustiek uiterlijk, de stijlen en schoren waren voorzien van stucwerk in boom schors structuur. In 1974 brandde de thee- koepel geheel af. Plannen tot herbouw waren er wel, maar de koepel is nooit meer de mooie koepel van vroeger geworden. Ook stond er vroeger in het park een muziektent. Door de bouwvallige toestand moest deze echter worden gesloopt. En er is nu een nieuwe muziek tent geplaatst vlak bij de theekoepel op het gras veld. Jugendstil verklaring: De Jugendstil is een stijl die rond 1895 ontstaan is ten gevolge van propaganda in het tijd- schrift 'Die Jügend'. Die Jügend ging vooral tegen de historische stijlen in, die in de 19 e eeuw duidelijk overheerst hadden. De reactie bestond uit planten vormen en vogels etc., die decoratief toegepast werden, en waarbij diepte en schaduw vermeden werd. Het was een harmonie waar de mens en natuur centraal staan. In Frankrijk was één van de belan- grijke mensen in de Jugendstil -in dit gebied Art Nouveau genoemd- Samuel Bing. Samuel Bing was een handelaar in Japanse kunst, en had de winkel Maison de 'Art Nouveau. De stijl die hij toonde kwam overeen met de Jugendstil, en deze stijl werd in Frankrijk bekend als de Art Nouveau, genaamd naar de naam van de winkel van Bing Wandschilderingen Co. Breman Breman, die zijn domicilie had in het Gooi, werd bij zijn artistieke uitingen vaak geïnspireerd door agrarische beelden als zomerse akkers, bloeiende velden en zoals in het gemeentehuis van Steenwijk de daarmee verwante taferelen. Breman is vooral bekend ge- worden omdat hij een gebruiker was van een bepaalde schilder techniek, het Pointillisme. Pointillisme is een verf techniek, waarbij vlakken worden opgevuld met punten en strepen van een onvermengde (primaire) kleur. Meest bekende Nederlandse gebruiker van het Poin- tillisme is Bremans tijdgenoot Vincent van Gogh geweest. Breman gebruikte het Pointillis- me alleen als het hem uitkwam. Zo is het mogelijk, dat zijn werk wel en niet gepointilleer- de delen vertoont. Op de wandschilderingen in het gemeentehuis komen geen gepointil- leerde delen voor. Het maken van wandschilderingen in Rams-Woerthe was één van Bre- mans grote werken. De uitbeelding van de agrarische taferelen is in perfecte harmonie met de gebrandschilderde glasinloodramen in het trapportaal. De wandschilderingen laten de gehele kringloop zien van het agrarisch gebeuren. Van het ploegen en het zaaien, via dor- sen en het scheiden van het kaf van het koren, naar het malen en brood bakken zijn de gangen van het graan aangegeven. Deze beschilderingen kunnen als uniek worden erva- ren. Breman maakte twee andere wandschilderingen in gebouwen in Utrecht en Laren, maar beide zijn inmiddels afgebroken, zodat Bremans werk in deze omvang alleen in Steenwijk nog te aanschouwen is. Helaas zijn deze wandschilderingen op veel plaatsen zwaar beschadigd door afbladderen van de verf. Al een paar maal is men tot restauratie overgegaan, echter zonder doeltreffend resultaat. Moest de gemeenteraad in 1919 nog een bedrag uitgeven van 10.000 gulden voor de inrichting en verbouwing van RamsWoert- he, in de toekomst zal de gemeenteraad wellicht een bedrag dat aanmerkelijk hoger ligt uitgeven voor de restauratie en het behoud van de unieke wandschilderingen van Co Bre-man, wil men deze voor het nageslacht bewaren. Van Breman is in het raadhuis van Steenwijk nog een ander werk te vinden: een schilderij, voorstellende een moeder, die haar kind sprookjes vertelt. Het in Jugendstil geschilderde schoorsteen werk, dat in de raadzaal hangt, is in 1976 door Christiaan Frederik: een zoon van Jan Hendrik Tromp Meesters, aan de gemeente Steen-wijk geschonken. Volgens Christiaan Frederik heeft hij het laten vervaardigen van dit doek, in opdracht van zijn vader, meer ten doel gehad dan een muur te sieren. Ik zie in het schilderij een droom en een wensdroom, namelijk dat vaders wens en hoop, dat met en door het stichten van een grote villa en een mooi park, niet alleen voor zichzelf en zijn gezin voor lange tijd, maar ook voor de bevolking van zijn geliefde en gewaardeerde stad, een bijzondere verrijking zou ontstaan voor nog veel lan-gere tijd: daarom werd het park van het begin of aan voor iedereen vrij toegankelijk gesteld. Nu is alles gerestaureerd en zien de wandschilderingen en gehele gebouw binnen er prachtig uit.